Gel Gör Kahtayı

  Viran yuva soğuk hava gurbet zor, Gece uzun sarar hüzün hasret zor, Ayrı düştük canlar şimdi uzakta, Gönül ağlar efkâr bağlar nöbet zor…

  Yeşillendi dört bir yanı, Dağı taşı can Kâhta’mın… Büyülüyor dost insanı, Pınarbaşı can Kâhta’mın…   Kuzu meler anasına, İnek bakar danasına, Döndü baraj

  Mektup yazdım yâre mektup üstüne, Nedendir bir haber gelmez sıladan… Bilmem postacının bana kastı ne, Nedendir bir haber gelmez sıladan…                         Ak zarfın

  Sabah sabah indim Kâhta’m düzüne, Yudum yudum mis havanı soludum… Yüzüm sürdüm toprağının yüzüne, Yudum yudum mis havanı soludum…                              Mezarlığın benim

  Masmavi sularda yüzen sandala, Al bir selam götür beyaz güvercin… Hala gözlerimde tüten hardala, Al bir selam götür beyaz güvercin…   Karakuş’ta tarih

  “Gadan alam bu ne hal!                          Ne körsünüz ne de lal!”                              Dertli zorlu seneler, Geldi geçti sen sustun… Emdi bitler keneler, Çaldı

  Kâhta’m senin hallerini, Kahtanet’te okuyorum… Kar kaplamış yollarını, Resim resim görüyorum…             Kâhta’m gelinliğin beyazdan, Mersin’de üşüyen benim… Yerler buz kesmiş ayazdan, Yere

  Garip gönül çeker gurbet kahrını, Bekle ecel bir göreyim sılamı… Gözyaşlarım geçti Fırat nehrini, Bekle ecel bir göreyim sılamı…             Merhem olur derde

    Ben garibim can Kâhtalım sen garip, Ne haldeyiz dönün bakın maziye… Çıkmadık ah bizler bize bir sahip, Ne haldeyiz dönün bakın maziye…

  Bir kış geldin bu cihana, Ayaz vurmuş bir cansın sen… Çok düş verdin yalan hana, Ayaz vurmuş bir cansın sen…   Kar boranda

  Sevinç kuşku sancı sürer dokuz ay, Anne melek gönüllüdür zahmete… Evlat dünya kendi olur dolunay, Ölene dek devam eder himmete…   Candır evlat

  Kara gözlü siyah saçlı inci dişli,                      Kâhtalı esmer çocuğum… Göz pınarlarımın kaynağı, Ezik yüreğimin baş konuğu. Şimdi dokuz yaşındasın, En ön sırada, Gözlerini

Bu fani Dünya’da bitti nasibim, Ölüyorum yavrum sakın ağlama… Yine azdı yaram sarmaz tabibim, Ölüyorum yavrum sakın ağlama…   Kesme doktor kesme nazik tenimi,

  Soldu bir gül daha Kâhta’m bağında, Hüznün kuyusunda çıkmaz nefesim… Nice dost yitirdim çok genç çağında, Dert harmanı oldu göğüs kafesim…              

  Adım Nazif Demirezen, Kara bulut başta gezen, Bu dünyada beni üzen, Ölüyorum gün görmeden…   Şu Mersin’de bir garibim, Derman bulmaz bir tabibim!