Huzura Hasret Gönlüm

ADIYAMAN ÜŞÜYOR   Yıktı Adıyaman’ı zelzele, Soğuk gün donuyor gece, Bekledik vali AFAD gele, İlk üç gün sır bilmece…   Yıkılmış yerlerde Belediye, Kendine

SAYENİZDE ÖLDÜM   Evim yıkıldı başıma, Dört gündür enkazdayım, El atan yok taşıma, Mevsim kış ayazdayım…   Eliyle tırnağıyla, Çalışıyor birçok güzel yürek, Islanan

YAŞASIN BİLİM   Binalar çürük, Canlar ölüyor canlar, Yaşasın bilim, Batsın yerin dibine, Talan, Yalan, Üfürük…

ÜLKE DÖNDÜ MEZARLIĞA   Koltuklar yumuşak deri, Üç kuruşa yemekleri, Ne kaygı ne tasa, Kimler için yapılır yasa, Dolar taşar kasa, Gitti İsmail, Ayşe

YALA BEYİM SEN YALA   Renk renk ayakkabılar çok pahalı markalar, Vur altına üstüne vur dilini yala sen… Yiğitler göçtü gitti miras kaldı parkalar,

DİREN GÖNÜL DİREN   Diren gönül boyun eğme namerde, Hak yoluna koy başını dik yaşa… Selam verme kene olan bir ferde, Halkı ezen ne

HALK ÇOCUĞU   Halk çocuğu bizden biri, Bir gün gelse geçse başa… Kalp neylesin hırs kibiri, Sevgi aksa toprak taşa…   Mert olanlar eğmez

BU NE HAL DÜNYA   Bir çığlıkla doğduk senin bağrına, Feryat arşta Dünya sefil halımız… Kandık yandık senin pembe çağrına, Yaprak gazel param parça

HAMİT EVCİ TÜRKÜSÜ   Bu dünyadan geldi geçti niceler, Dağ taş anar gönüllerin asını… Boyun büktü yasta gündüz geceler, Yürek ağlar arar insan hasını…

BU NASIL COĞRAFYA   Bu nasıl bir coğrafya kanla yoğrulmuş mazi, Korkak adi yürekler hala insan kasabı… Kirli ellerde Dünya mayın dolu arazi, Dilini

BİR GÜLSÜN ASİYE ABLA   Geldim, Elini öptüm özlemle defalarca, Harama küs, Güzelliğe süs, O mübarek ellerini…   Geldim, Gözlerine baktım saygıyla, Sevgi pınarı,

SAL GİTSİN   Aynı kökün dalından her bir yaprak ayrı can, Açık olsun yolları hiç üzülme sal gitsin… Haz duyarlar balından derdin görmez göz