Maziye Yolculuklar

MAZİYE YOLCULUKLAR–29 SEVGİLİ HAMİT EVCİ Köylerde, beldelerde, küçük ilçelerde insani ilişkiler daha sıcaktır. Herkes birbirini tanır. Herkes aradığı kişiyi nerede bulacağını bilir. İnsanlar yüzlerine

MAZİYE YOLCULUKLAR 28 TERZİ AYHAN Küçük bir terzi dükkânı vardı… İçinde büyükçe bir masa, masanın üstünde büyük bir makas dururdu… Dikiş makinesi dükkânın gülüydü…

MAZİYE YOLCULUKLAR -27 ALLAH’IM TAŞ YAĞDIRMA Yine 1960’lı yıllardayım… Sabah sabah Maziye Yolculuk başladı… Ortaokul öğrencilerinin küçük kafalarında, büyük ağabeylerinden kalan şapkaların giyildiği yıllar…

MAZİYE YOLCULUKLAR -26 IRGAT İki yanında “mazi” yazılı bir gemi… Geçmişin elinde geminin dümeni… Nazlı nazlı yıldızlara gidiyor dumanı… Yükü özlem, efkâr, sevgi, saygı

  MAZİYE YOLCULUKLAR–25 GELİRSİNİZ… GELİRSİNİZ…         Mehmet batı illerinin birinde doğup, büyümüştü… İlkokulu kendi köyünde, ortaokul ve liseyi bağlı oldukları ilçede

Vakit gece yarısıdır… Kâhta sağlık ocağının telefonu çalar. Bir görevli telefonun avizesini kaldırır: — Alo! Burası sağlık ocağı, der. Karşıdan gayet yumuşak bir sesle

  “Hacı Üzeyir Efendiye Saygılarımla”   Adam gibi bir adam! Adı Hacı Üzeyir Efendi… Adam gibi adamın sol memesinin altında mangal gibi bir yürek…

    Esmer, çelimsiz bir çocuktu. Üstünde rengi solmuş kırmızı bir kazak, arkası ve dizleri yamalı siyah bir pantolon vardı. Kara lastik ayakkabılar, çorapsız

MAZİYE YOLCULUKLAR – 21 MEZAT Bindim mazi gemisine… Vardım Kâhta ilçesine… Kulak verdim güzelliğin sesine… Film şeridini geri sardım, baktım, o gün ki Kâhta’mın

  MAZİYE YOLCULUKLAR -20  SU DEĞİRMENLERİ                    Güneş ufuğa yaklaşmış, yavaş yavaş Kâhta’yı terk etmek üzereydi. Esnaflar, iş yerlerini birer birer

    Sevgili Ahmet Doğan, “ÇIRIL – ÇIPLAK MANKEN” adlı yazını okudum. Nasıl olduğumu soruyorsun. Yanıtım: Bülbülü altın kafese koymuşlar, ah vatanım! Demiş. Babam

Mazi gemisi, yağmurlu bir kış gününde, buram buram özlem kokan geçmişe doğru yola çıktı. Süzüle süzüle gitti ve 1960’lı yıllarda Kâhta limanında demir aldı.

1965 Yılı. Kış uykusunu geride bırakan toprak ana yeşile bürünmüş… Kır çiçekleri yeşil örtünün üstünde, çeşit çeşit renklerle, kartpostallık manzara oluşturmuş… Toprak kokusunu, çiçek

    Çok uzun bir zamandan beri gönlüm istemeden, mecburiyetten, bu beden gurbet ellerini mesken tuttu… Diyar diyar gurbet ellerinde gezerken, her zaman ve

    MAZİYE YOLCULUKLAR -15   KOD ADI ÇIPLAK İkindi vakti. Güneş Adıyaman ile Samsat’ın orta yerinde, yukarıdan göz kırpıyor Kâhta’ya… Kâhta sessiz, sakin