Yetim Sevda

  Kazandibi katran gibi gökyüzü, Boş sokakta gönül ateş hattında… Gözlerimde nazlı yârin gül yüzü, Sırılsıklam beden yağmur altında…   Terk etti yâr kurulduğu

  Sen, Mehtabın yüreği araladığı gecede, Ansızın, Zincirlerini koparan yıldızlardan, Akan şavksın…   Sen, Yüzyılların destanlaştırdığı sevdaları, Çalan sazın, Bam telinden yüreğe damıtılan, Büyük

  Bülbül diye aldım gönül bağıma, Bir uğursuz baykuşmuşsun bilmedim… Çiğ düşürdün nazlı gençlik çağıma, Bir gün olsun doya doya gülmedim…   Kör oldun

  Sorunsuz dönünce sevda tekeri, Dört mevsim bahardır gönül lalezar… Yâr her dem gözünde Dünya şekeri, Ne gözyaşın olur ne de intizar…   Derdi

  Dayan gönül kardelen ol! Dizler çökük koyma beni… Her acıya direngen ol! Boynu bükük koyma beni…   Sönmüş ocak uçmuş külün, Dertler olmuş

  Bu şehirde kör uçurum her gece, Sensiz ağlar akrep ile yelkovan… Hece sözcük adın yazar bilmece, Hasret kurşun başucumda boş kovan…   Sevdam

  Adım başı yapıştılar yakama, Tatlı dille hepsi verdi birer kart… Birkaç banka aldım artık arkama, Al kasiyer al bu kartı çek cırt cart…

  Sevdan çöldür gönlüm oldu bedevi, Devem de yok yaya kaldım yollarda… Kuru göldür garip gönlüm dert evi, Düştüm yere tutunduğum dallarda…   Diller

  Çoluk çocuk parka geldik gündüzünBu kart bize eza verdi hâkim bey! Ben utandım bak yüzü al dağ düzün,Utanmaza bir ceza ver hâkim bey!

    Bir deryadır beyler halk çocukları, Olanak tanınsın o zaman görün… Buram buram kokar kır çiçekleri, Açmaya başlasın o zaman görün…   Sevgi

  Kınalı kuş güzel keklik dur hele, Ötüp durma tüketme o nefesi… Beklersin ki tuzaklara dost gele, Gelen dostun biter zevki sefası…   Avcı

    Kirli eller körük körük fırtına, Oyun kandır sahne kandır perde kan… Kan emenler binmiş halkın sırtına, Hava duman dört yan doldu figüran…

  Bir garibim koca şehrin döşünde, Yutar oldu bırakmadı tadımı… Can dediğim görmez olmuş düşünde, Umut soldu ben unuttum adımı…   Bir yanımda yalnızlığım

  Can Kâhtalım Aslan Mıçı Mustafa, Efkârdayım asıl kurban gazele… Gurbet zordur hasret gelmez insafa, Hazandayım ömrüm döndü gazele…   Nemrut’tan es Cendere’den in

  Yok mu ömür bahar diye bir mevsim, Bir bozulmaz nikâhın var ayazla… Güz renginde eylül olmuş her resim, Bir buluşmaz sabahın var beyazla…