Yandı evler kül oldu,
Aktı kanlar göl oldu,
Öksüz kaldı çocuklar,
Koca ilçe çöl oldu…
Yandı yürek kor oldu,
Gece gündüz çor oldu,
İlçe şimdi virane,
Burada iş zor oldu…
Canlar göçmen kuş oldu,
Sokak cadde tuş oldu,
Bu virane yerlerde,
Soğuk terler duş oldu…
Çoluk çocuk şimdi aç,
Bir ekmeğe can muhtaç,
Ne bakkal var ne fırın,
Diren gönlüm umut saç…
Cantekin der; bu ne hal,
Böyle şansı yere çal,
Öğretmenim ağlama,
Bir çözüm bul sen derhal…
22 EKİM 1993 LİCE