LİCE-KAYMAKAM BEY -1
Saat sabahın dördü,
Mışıl mışıl uykuda,
Ülkemde insanlarım…
Kimi renkli rüyalarda,
Kâbuslarda kimileri…
Masamın başındayım hala,
Sorguluyorum acımasızca kendimi,
Kül tablası boşalıyor kaçıncı kez…
Lice’de beşinci yılım,
Koskoca beş sene…
Nerede hata yaptım ben,
Nedir günahım benim…
Sorguluyorum acımasızca beynimi…
Buldum suçumu,
Anladım kaymakam bey…
Ben suçluyum,
Günahkâr bir kulum…
İstiyorsan as beni,
Kes beni istiyorsan…
Kuş uçmaz kervan geçmez,
Diyarlara sürün beni,
Yetki sizde…
Amirim sizsiniz,
Yanlış yaptım yani…
Memurum uyarmıştı beni:
“Bu koltukta yemeyen kalmadı,
Enayi diyorlar sana…”
Sözü dokunmuştu onuruma…
Haksız yere kızmışım memuruma…
Günahım büyük benim,
Suç işledim aylarca yıllarca…
İtiraf ediyorum yani,
Ben yanlış yaptım galiba KAYMAKAM BEY…
Kapındaki “koruman,”
Haklı ve kahraman…
İhale için isim verdiği zaman,
Direnmiştim: Hak, adalet, onurum,
Tehdit etmişti: Seni koltuktan kovdururum…