MAZELLİ RAMAZAN FIRAT
Canım hemşerim Ramazan,
Kâhtalı esmer güldün,
Saf temiz garip bir gönüldün,
Suçun Kürt doğmaktı sadece,
Bıçaklandın vahşice,
Öldürüldün kahpece,
Hain kalleş tuzakta…
Yirmi yaşında bir fidandın,
Öğrenciydin Lüleburgaz’da,
Bıçak kanlandı boğazında,
Bedeninde yaralar açtı,
Gözlerinin uykusu kaçtı,
Arkadaş geçinen caniler,
İnsanlığa muhtaçtı…
Güzel yürekli hemşerim,
Gonca gülüm gurbet bakışlım,
Ay yüzlüm mercan gözlüm,
Toprağımın yiğit oğlusun,
Gencecik bedenine kıyanlar,
Kin ve nefret kusanlar,
Döktükleri kanda boğulsun…
Baharında soldun esmer kardeşim,
Annesinin ciğeri babasının canı,
Yandı yüreklerimiz gençliğine,
Dağıtılmalı kahpe tuzaklar,
Kırılmalı sana kıyan eller,
Gül yüzüne güzel gözlerine,
Hasret Nemrut’tan esen yeller…
Gözlerim Fırat Ramazan,
Sana ağlıyor Mazel Kâhta,
Sana ağlıyor yüreği güzel insanlar,
Yıkılmış yaşlı baban,
Annen çökmüş perişan,
Ateşte cayır cayır yansın,
Irkçılığı yaratan yazan…