“Yeğenime Sevgilerimle”
Aç göz çağda viran bağda bir fidan,
Yıktı bendi zoru yendi genç Sinan…
Umut ağda kızgın yağda gün zindan,
Çıktı kendi aştı fendi gör inan…
Emek verdi terler döktü hedefe,
İğne ile güller çizdi sedefe,
Akranları gönül verdi saz defe,
Göz nurunu yedi akrep yelkovan…
Yokluk sakız düşmüyordu yakadan,
Uzak durdu yalan dolan cakadan,
Çeşme gezdi su almadı sakadan,
Azmi çelik sabrı derya bir civan…
Saygı duydu incitmedi bir kulu,
İlke etti güzel işi makulü,
Günü geldi bitti artık okulu,
Bekâr evde üç beş tabak bir divan…
Cantekin der; Sinan şimdi öğretmen,
Dik dur yeğen çark insafsız değirmen,
Çocuk çiçek kendin gibi gör hemen,
Umut sende bilgin olsun şadırvan…