ROBOSKİ 
Demir kanatlı kuşlara,
Yüklendi nefret dolu bombalar,
Bir gece vakti kin kustu,
Zulüm kustu canavarlar,
Gencecik bedenler lime lime,
Toplanıp kondular kilime,
Oy havar…
Ey vicdanı teneke zevat,
Yüreği katran karası kravat,
Yüz yıldır o yolda,
Ekmek parası taşır at,
Dört yanı dağ köyde,
Zor çileli zemheridir hayat,
Oy havar…
İki yıl oldu kanlar hala yerde,
Görür görmez gözlerinizde,
Duyar işitmez kulaklarınızda,
Irkçılıkla yoğrulmuş özünüzde,
Duyarsız kalın kara perde,
Hani insanlığınız nerede?
Oy havar…
Roboski halkı onuruyla ayakta,
Figan feryat duygudur,
Bu nasıl bir adalettir,
Bu nasıl bir sorgudur,
Meydanda gezer katiller,
Aksamaz zevkler eğlenceler tatiller,
Oy havar…
Vahşet doludizgin coğrafyamda,
Canlar verdik faili belli cinayetlerde,
Kanımız damlar kirli ellerde,
Kızarmaz ar perdesi yırtık yüzler,
Yalan rüzgârı eser dillerde,
Duyun duyarlı yürekler umut sizde,
Oy havar…