TESADÜFEN YAŞAMAK
Bu coğrafyada,
Sokak cadde meydanları,
Tıka basa doldurmuş,
Eğitimsiz görgüsüz edepsiz,
Dizginsiz azgın atlar,
Pamuk ipliğine bağlı,
Çileli nazlı hayatlar…
Yürürken kaldırımda,
Beklerken durakta,
Ya son model bir araba,
Ya da serseri bir dolmuşçu,
Alır arabasının altına seni,
Bir gazete örterler üstüne,
Hayaller girer morgun büstüne…
Resmi giyinmiş bir tüfek,
Kafanı parçalayan kapsül olur,
Gezinirken çocuklarınla,
Ya da bir balici bulur,
Dumanlı kafasıyla seni,
Bıçaklar sokak ortasında,
Vurdukça yorulur…
Kahpe kasığından fırlamış biri,
Üstüne bulaştırır yüreğindeki kiri,
Polis karakol nezaret,
Masumiyetine çamur bulaşır,
Tertemiz mazin,
Mahkeme koridorlarında dolaşır,
Suçlu diye gözüne bakar gardiyanlar…
Bu kanlı coğrafyada,
Kahpece tuzaklar kurulur,
Ak alnını taşıyan başına,
Bin bir çorap örülür,
Yüreğin olur lime lime,
Dilin varsa anlat derdini hâkime,
Yolun varmaz Lokman Hekime…
Yaşıyoruz tesadüfen,
Yol alıyoruz el yordamıyla,
Yüreğimizdeki güzellik,
Yoğruluyor çevre gamıyla,
Kefenimiz sırtımızda bağlı,
Özümüz teknikten bin kat geri,
Bataklık üretiyor serseri…