TUZ KOKUYOR
Tökezleyip düşene uzanan eller vardı,
Vur bir tekme de sen vur diyen vicdan batmalı…
Yaşlı hasta çocuğu taşıyan beller vardı,
O zevki güzelliği insan olan tatmalı…
Komşusu aç olanlar yemek sokmazdı göze,
Tabak gizli giderdi gerek kalmazdı söze,
Yürek yanardı yürek cana düşen her köze,
Merhametsiz bedeni odunlara katmalı…
Aileden gelirdi sevgi saygı hoşgörü,
Ustalar aldatmazdı yevmiyeli götürü,
Suçlanmak çok ayıptı kul hakkından ötürü,
Yüreği pak alnı ak huzur ile yatmalı…
Tüm gıdalar bozuldu yok utanma duygusu,
Haksız köşe dönmektir hayal düşü kurgusu,
Namussuzun sakızı dinle iman vurgusu,
Sahtekârı hırsızı ticaretten atmalı…
Cantekin der; tuz koktu fırsat bulan azıyor,
Dost geçinen dostuna büyük çukur kazıyor,
Satılmış paçavralar yalan yanlış yazıyor,
Bu suskunluk bitmeli kaşı gözü çatmalı…