Yazar: Mahmut CANTEKİN

    Şiir bahçende hep kar boran, Acı gözyaşı figan, Bırak bunları artık sen, Nedir bu isyan, Gül eğlen neşelen, Şenlensin senin de dünyan,

  Hey kafatasçı, Hitler’in torunu, Kırmışsın zinciri, Sergiliyorsun içindeki kiri… Dedenden mi geldi ferman, Almanya yine duman duman…   Hey kafatasçı, Kara donlu teres,

  İyi çocuklardık biz… Öğretmen okulu yıllarım, Tan vaktine akardı can, Okur yazar çizerdik, Güneşle kol kola gezerdik… Edebiyat pınarından edep, Bilim kuşanmış sevda,

  Devlet malı deniz, Nice domuz ağ olta…   Kimsesizin beli kırık, Ezilmiş kalmış altta…   Çocuk bir fidan, Acımasız birçok balta…   Kadın

  Kör keserdir cehalet, Nişangâhta umut, Kemirgen zaman, Kıvranıyor can, Hüzünde liman…   Baskısız eserdir hasret, Prangalı şafak, Güneş yolcusudur düş… Adım başı fak,

  Yaş otuz, Boy bir otuz, Huy bin otuz…   Ay Temmuz, Yay omuz, Ray rumuz…   Gönül kelek, Beyin telek, Ar elek…  

  Neden deli deli yağar, Bu yağmur neden? Ateş almış yürek, Islanmış beden…   Şu ömrümü bana, Hep zehir eden, Verir hesabını, Verirler canım…