Yazar: Mahmut CANTEKİN

KÖY ENSTİTÜLERİ   Oku! Öğren! Öyle konuş! Salak salak! Aptal aptal! Konuşma boş boş! Onlar ne berduştu Ne de sarhoş! Halkın çocuğu canlardı, Bilgi,

SÜNNETLİ PİPİ BAŞI   Bu Dünyanın patronu hem imamla rahibi, Kafada kırk bez sargı sünnetli pipi başı… Ben bir garip kiracı o daire sahibi,

VİCDAN TOZ DUMAN   Ateş düşsün ocağına, Mecbur ettin gurbet ele… Kardeş düşsün kucağına, Gözün yaşı dönsün sele…   Hane çöktü ev tarumar, Havlar

DÜŞTÜK NANKÖR ZAMANA   Daha yeni gitmişti ağızda süt kokusu, Okuma sevdasına düştü coştu bu gönül… Kültürle yoğrulmalı insanlığın dokusu, Yaren olmalı toprak manolya

KÂHTA’DA MAZLUM HANE   Kâhta’nın orta yeri güzel mazlum bir hane, Alın teri sofrası kavrulur öz yağında… Kötü geldi her sene dert yağdı tane

CÜZDAN YUTTU VİCDANI   Cüzdan yuttu vicdanı, Ağla yaş dök oy aman… Kıble tuttu cüzdanı, Ağla diz çök oy aman…   Kutsal sayma sakalı,

MÜJDELER YALAN ADIYAMAN   “Mahmut Tekin’e Saygılar”   Dini yalan iman yalan, Cini yalan liman yalan, Mintan gitti kaldı tuman, Bini talan duman yalan…

DERT KİLERİ YÜREĞİM   Dün okudum salânı seni gönlümden sildim, Ağrı yüktün kurtuldum aklım geldi başıma… Vefasız nankör özü nasıl cananım bildim, Bunca yılı

ZAMANE ZENGİNİ   Çok şımarık bay bayan bu zamane zengini, Emeksiz gelen servet bir hoş etmiş kafayı… Gözlere para inmiş görmez olmuş engini, Abartıyor

ABDULKADİR AYDIN                “Kejoğlu, Kâhta Sevdalısı Yürek”   Sen gideli bu elden yıllar oldu ağabey, Toprak damlar yıkıldı beton oldu dört bir yan…

DAYI OĞLU UZAK DUR   Laf cambazı zübüğe ben asla demem ilah, Yoldan sap yalana tap uzak dur Dayı oğlu… İbadet yeri cami hırsıza

DAYI OĞLU   Yıllar yıllara binmiş geçmiş yarım asırı, Bıraktığım yerdesin ol kalfa Dayı oğlu… Örümcek ağı sarmış beyin denen kasırı, Saçlar ak içi