Yazar: Mahmut CANTEKİN

  Söyle kader dişi misin erkek mi? Ben insanım meşe sandın sen beni… Her gün keder kişi misin mertek mi? Ben bir canım şişe

Mum yatsıya kadar yanar,Her günün bir yarını var,Yalan ile örme duvar,Bak başına düşer taşlar… Şampiyonsun palavrada,Hançerin var her yarada,Hal kalmadı fukarada,Boğar seni akan yaşlar…

  Tutsak gönlüm gözlerinin tutsağı, Ardın sıra diyar diyar gezdirme… Bu sevdadır dinler mi hiç yasağı? Bir canım var beni ondan bezdirme…                         Daldan

  Sürüm sürüm sürünürsün, Dönmüşsün sen solucana… Köle gibi görülürsün, Dönmüşsün sen solucana…   Sen insansın bir beynin var, Sürü olma olma davar, Bitsin

Yarsız gün çöl gece kuyu dibidir,Artar dertler başı karlı dağ olur… Kârsız gönül bir sevdaya tabidir, Boğar kentler dört tarafı ağ olur…   Buz

  Sen olmazsan kim hüznümü dağıtır? Neredesin ayazdayım kardayım… Gün döşümü tekmeleyen bir katır, Neredesin kör karanlık yardayım…   Sensiz sahil işte gülüm iskele,

  Kadın erkek olmuş cadı, Gece gündüz kaynar kazan… Kimi savcı kimi kadı, Fadime’yi yakar kazan…   Her kafadan çıkar bir ses, Düşme de

  Bak gözüme gör sevgimi Şirin ol, Yudum yudum iç sevdayı aşk bade… Ben Ferhat’ım üzme canın serin ol, Al vefana yâr benden bin