Yazar: Mahmut CANTEKİN

  Bir ağırlık çöktü garip gönlüme, Gurbette hasrete mühür bu bayram… Ağlarım yanarım kendi halime, Kadehime dolmuş zehir bu bayram…   Göçmen kuşlar gibi

  Kapımı çalan ecel! Bekliyorum haydi gel… Ne sandın sen bu canı? İğne deliğinden bugüne, Pişti ilmin dergâhında, Geldi süzüle süzüle… Kenef ağızlı tezgâhında,

  Benim şu Dünya’da çektiğim çile, Yıkılırdı çekse sağlam iskele, Tüm acılar bana oldu ihale, Gönlüm yaralı kuş beden kafeste…   Dağ taş çekse

  Güzellikler unutulmaz yaşanır, İlmik ilmik beyinlere işlenir, Gurbet elde daha çok düşlenir… Yüreğimde beynimde, Yerin ayrı Ay Sadık, Sevdan ayrı Ay Sadık…  

  “Sen tarihin beşiğisin can Kahtam, Sen gözümün ışığısın can Kahtam…”   Kâhta bağlarında kınalı keklik, Gurbet ellerinde dokurum mekik, Bağlamış saçını yâr belik

  Ne istiyorsun tabanlarımdan? Kes ayaklarımı sende kalsın, Uyur uyanır vurursun…   Ellerime zincir neden? Kes ellerimi sende kalsın, Ellerimle şiir yazarsın…   Niye