Yazar: Mahmut CANTEKİN

ARÎN MÎRKAN   Ey Kobanê’nin yiğit kızı, Özgürlüğün şanlı onurlu yıldızı, Güneşi içtin yudum yudum, Sen savaşırken toprağın uğruna, Sanma ki ben taş oldum

HAVADA KAN KOKUSU   Göz kapaklarımda büyük ağırlık, Sancılı gecenin sabahında, Yine kan deryası coğrafyam, Dilsiz sokaklar caddeler meydanlar, Bu körlük, Bu sağırlık, Beynimin

GÖZLERİNDEN DEMLENDİĞİM GÜZEL   Öyle ezici ki gidişin, Çöreklendi yüreğime ağrı, Mideme vurdu sensizlik, Ağzımdan burnumda dalga dalga, Ayrılık soluyor hoyratça…   Sindi dilimden

DÖNÜŞ Mersin Pozcu Gazi Mahallesi, Yine solgun, Boynu bükük, Hüzün yüklü gönlümün lalesi, İçime akar durur, Gözlerim Tarsus şelalesi… Can dosttur komşum Kuaför Ali,

NE DESEM AZ Genlerin bozuk kan içersin, İlah yapmışsın el kiri parayı, Kanlı kahpe bir hançersin, Deşersin gördüğün her yarayı… Tutunmuşsun şer ipine, Kem

  DÖNEK   Git, İlkelerin tarumar, Çıkarın yüzünde şamar, Rüzgârgülü gibi dönüyorsun, Kim döneklerden yiğitlik umar…   Git, Kimseye dost olamazsın, Merdi mert yapan

GÖZLERİ OYNAK KALÇA   Köhnemiş kırıntılar kileri, Sürüyle loş beyin, Debelenir bataklıkta bir ömür, Karanlığa yeminli, Bir adım gitmez ileri…   Firardır vicdanlar, Merhamet

YALANCI İMANSIZ   Durduruldu yeni kafile Kemah Dağ boğazında, Boğazlananlar üst üsteydi uçurumda, Kendi topraklarında kıyılmış canlar, Kan deryasında yatıyorlardı sessiz…   Fırat kıyılarında

HAYATA GÜLÜMSE   Zifiri karanlığın göbeğinde, Hayata gülümse içinden, Falakayı tutan kalaslar, Balta sapını sallayan sap, Öt diyen geveze karga, Göz bağını sıkıştıran ödlek,