Yazar: Mahmut CANTEKİN

GEL YAREN OL   Gel demlen, Sabrın erdeminde, Kulaç at yılmadan, Hayatın parlak yüzüne…   Halaya dur, Güneşi seven bin bir canla, Karanlığa tekme

TOPRAĞIMA GÖTÜR BENİ   Biliyorum bir tanem, Sevdiceğim görüyorum, Günler huzura aç, Geceler uykuya muhtaç, Ömrümün kara kaplı defterini, Doldursa da gurbet, Beni kendinden

YIKILMA SAKIN   Yabani otlar gibi, Hüzün yüklü yalnızlık, Sarsa da iç dünyanı dört yandan, Vazgeçme candan, Yıkılma sakın, Dön sırtını karanlık geceye, Şafağa

TOPRAK OLDU SIRLAR   Donmuş denizin üstünde, Buz parçalarıydı geçmiş, Bizde bir türlü erimedi buz, Dile gelmedi sırlar,   Değneksiz köyün iti, Bilinenleri eliyle

KOPARDI DİLİNİ ASKER   Savaş vahşet, Görüntüler dehşet, Günler yutulmayacak kadar acı hap, Katlanılması zor ıstırap, Evine dönünce asker, Kavuşmadan akşama, Karar verdi eski

SANCI   Kabuk bağlamıyor yara, Kanar derinden, Durmadan kanar, Hançer durur zaman tünelinde… Vicdanı nasırlaşmış zulümden, Yanmış ağızlar dili yutmuş, Nefes kodlanmış numaralarla…  

MEZARI MEÇHUL CANLAR   Sırtımda mezarı meçhul canlar, Kanlı eller çaldı güneşi, Karanlığın tutsağı ay, Din ırk maskeli açgözlülük…   Kıyımı görür hak, Talanı

KAFTAN Cahil ve açgözlüler kıskacında hayat, Kanlı kirli ellerin sancısı, Yüreğimizdeki hoyrat ağrı… Boşanmış zincirlerinden vahşet, Coğrafyamız kan gölü yine, Barbarlık şahlanmış görüntüler dehşet…