Yazar: Mahmut CANTEKİN

NE DESEM AZ Genlerin bozuk kan içersin, İlah yapmışsın el kiri parayı, Kanlı kahpe bir hançersin, Deşersin gördüğün her yarayı… Tutunmuşsun şer ipine, Kem

  DÖNEK   Git, İlkelerin tarumar, Çıkarın yüzünde şamar, Rüzgârgülü gibi dönüyorsun, Kim döneklerden yiğitlik umar…   Git, Kimseye dost olamazsın, Merdi mert yapan

GÖZLERİ OYNAK KALÇA   Köhnemiş kırıntılar kileri, Sürüyle loş beyin, Debelenir bataklıkta bir ömür, Karanlığa yeminli, Bir adım gitmez ileri…   Firardır vicdanlar, Merhamet

YALANCI İMANSIZ   Durduruldu yeni kafile Kemah Dağ boğazında, Boğazlananlar üst üsteydi uçurumda, Kendi topraklarında kıyılmış canlar, Kan deryasında yatıyorlardı sessiz…   Fırat kıyılarında

HAYATA GÜLÜMSE   Zifiri karanlığın göbeğinde, Hayata gülümse içinden, Falakayı tutan kalaslar, Balta sapını sallayan sap, Öt diyen geveze karga, Göz bağını sıkıştıran ödlek,

GEL YAREN OL   Gel demlen, Sabrın erdeminde, Kulaç at yılmadan, Hayatın parlak yüzüne…   Halaya dur, Güneşi seven bin bir canla, Karanlığa tekme

TOPRAĞIMA GÖTÜR BENİ   Biliyorum bir tanem, Sevdiceğim görüyorum, Günler huzura aç, Geceler uykuya muhtaç, Ömrümün kara kaplı defterini, Doldursa da gurbet, Beni kendinden

YIKILMA SAKIN   Yabani otlar gibi, Hüzün yüklü yalnızlık, Sarsa da iç dünyanı dört yandan, Vazgeçme candan, Yıkılma sakın, Dön sırtını karanlık geceye, Şafağa

TOPRAK OLDU SIRLAR   Donmuş denizin üstünde, Buz parçalarıydı geçmiş, Bizde bir türlü erimedi buz, Dile gelmedi sırlar,   Değneksiz köyün iti, Bilinenleri eliyle

KOPARDI DİLİNİ ASKER   Savaş vahşet, Görüntüler dehşet, Günler yutulmayacak kadar acı hap, Katlanılması zor ıstırap, Evine dönünce asker, Kavuşmadan akşama, Karar verdi eski