Ah Güzel Yurdum

  Yalan Dünya koca karpuz, Can karpuzda bir çekirdek… Ağustos’ta bedenim buz, Baharım yok güneşe dek…   Düşemedim al toprağa, Dönemedim dal yaprağa, Dilim

Unutulmuş tümden ayıp, Çıkar şimdi tanrı baba… Çatlamış ar onur kayıp, Helal malda haram yaba…   Aç gözlüye bitmez köşe,  Gözyaşından alır neşe, Villa

  Beyin viran öz mezatta, Süpürge çal çöpçü baba… Riya tavan söz tezatta, Gün kasırga onur heba…   Doyumsuz göz aç okyanus, Görüntüsü süslü

  Zulüm yeli attı bizi kafese, İşkencede bedenimiz kan revan… Kara potin cenderedir nefese, Durdu akrep dönmez oldu yelkovan…   İz bıraktı soğuk demir

Alnı ak, Gönlü pak, Hüzün yumağı yaprak… Ciğerisin kırık dalın, Artığısın kırık salın, Mağdurusun salya selin, Ellerimde öksüz elin…   Söktü asırlık kökünü, Dizginsiz

  Beyni körler sağırlar, Sanki aynı fabrika… Birbirini ağırlar, Çirkin bile harika…   Çoğu susuz şelale, Ne gül verir ne lale, Boş alkıştır nevale,

   “Yeğenime Sevgilerimle”   Aç göz çağda viran bağda bir fidan, Yıktı bendi zoru yendi genç Sinan… Umut ağda kızgın yağda gün zindan, Çıktı

  Her papağan kesin keskin, Zehir kusar şer bağında… Güne doğan nefretle kin, Nehir susar sis dağında…   İçgüdü şah beyin piyon, Göz kararmış

  Doğduğum gün paktım kardan, Bütün dertler daha sonra… Kurtulmadım ahu zardan, Bütün dertler daha sonra…   Benim dünyam şu kadardı, Onda beşik emzik

  Ayaz yelde naylon sırdaş sır olur, Tek başına içirir dert şerbeti… Aymaz elde gülistanın kır olur, Zor aşına katık yapar gurbeti…   Çürük

  Döndüm baktım gelip geçen yıllara, Bir sevdaya kurban gitmiş bu ömür… Yaşlar döktüm o geçtiğim yollara, Bir sevdaya kurban gitmiş bu ömür…  

  Eski yılın yükü ağır, Gel yeni yıl güldür bizi… Yürekler taş kulak sağır, Dert çoğaldı geçti dizi…   Sevgi bağı yedi keser, Kin

    Sakın kusma has bahçeme salyanı, Orta malın kasığından türeme… Git yap yine o annenle dalyanı, Para zamın basığından üreme…   Kaçıncı kez

  Bu nasıl havadır bu ne fırtına, Dağıtmaya gelmiş yuvayı yurdu… Döne döne vurur hep sana bana, Meydanlara dolmuş çakalı kurdu…   Al kan

  Çok kırılgan narin bir gül, Gülsün özü Kardelen’in… Ahu zarda ağlar bülbül, Figan sözü Kardelen’in…   Sevda başta kavak yeli, Hüsran çalar gönül