Yazar: Mahmut CANTEKİN

KÖY ENSTİTÜLERİ   Oku! Öğren! Öyle konuş! Salak salak! Aptal aptal! Konuşma boş boş! Onlar ne berduştu Ne de sarhoş! Halkın çocuğu canlardı, Bilgi,

SÜNNETLİ PİPİ BAŞI   Bu Dünyanın patronu hem imamla rahibi, Kafada kırk bez sargı sünnetli pipi başı… Ben bir garip kiracı o daire sahibi,

VİCDAN TOZ DUMAN   Ateş düşsün ocağına, Mecbur ettin gurbet ele… Kardeş düşsün kucağına, Gözün yaşı dönsün sele…   Hane çöktü ev tarumar, Havlar

DÜŞTÜK NANKÖR ZAMANA   Daha yeni gitmişti ağızda süt kokusu, Okuma sevdasına düştü coştu bu gönül… Kültürle yoğrulmalı insanlığın dokusu, Yaren olmalı toprak manolya

KÂHTA’DA MAZLUM HANE   Kâhta’nın orta yeri güzel mazlum bir hane, Alın teri sofrası kavrulur öz yağında… Kötü geldi her sene dert yağdı tane

CÜZDAN YUTTU VİCDANI   Cüzdan yuttu vicdanı, Ağla yaş dök oy aman… Kıble tuttu cüzdanı, Ağla diz çök oy aman…   Kutsal sayma sakalı,