Vahşeti Gördüm Lice’de

                          1 Mart 1979 yılında Afyon ili, Sinanpaşa ilçesi, Çatkuyu köyünde öğretmen olarak göreve başladım… 12 Eylül 1980 darbesinin yapıldığını, Çatkuyu

      Yaz tatilindeydik. Sinanpaşa İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne gittim. İlişkimi kestim. Evraklarımı aldım… Diyarbakır’ın Lice ilçesinde yeni okulumda göreve başlamak, kalacağımız evi

                Küçük kapısının üzerinde “Kozatlar Oteli” yazan binaya girdiğimde bir genç beni karşıladı. Ayaküstü sohbetten sonra kalacağım odayı gösterdi. Otelde bir sessizlik

                Öğretmen olarak atandığım Diyarbakır ili Lice ilçesindeki yeni okulumda göreve başladım.             Yeni evimiz olarak bir baraka kiraladım. İlk defa bir

    Pazartesi günü okula gittim. Bu okulda ilk günüm olduğundan dolayı heyecanlıyım… Bu gün, yeni öğretim yılının başlangıç günüdür… Öğretmenler odası kalabalık… Öğretmenler

    Bu gün Cumartesi ve Lice’de sekizinci günümüz… Öğretmenler odasında kısa boylu, esmer öğretmenin söylediği bir söz vardı: — Mahmut Bey askerler, polisler

              Panzer orkestrasının bize hoş geldiniz senfonisi çaldığı zorlu gecenin sabahında, ne yapacağımı bilmiyordum…             Uykusuz geçen gecenin sabahında, barakamın penceresinden güneşin doğuşunu

      Lice’ye öğretmen olarak gelişimin sekizinci gününün gecesi panzerlerle, tanklarla, toplarla, aydınlatıcılarla yapılan “hoş geldin” çok tehlikeliydi… Acımasızdı… Dokuzuncu günümde gördüklerim, duyduklarım

                Bu gün 6 Ekim 1992. Saat 15.10.             Son dersten çıktık. Öğretmenler odasında okuldan ayrılma hazırlığı yapıyoruz.             Öğretmen arkadaşlarla birlikte

        Lice’de Yeşilburç Mahallesi, benim oturduğum Şaar mahallesinin üstünde, komando taburunun altındadır…  Yeşilburçlular çok efendi, cana yakın,  alçak gönüllü ve çalışkan insanlardı.

                Bir tatil günüydü. Sabah kahvaltısını ailemle birlikte yaptıktan sonra çarşıya çıktım. Cebimde yine evimizin ihtiyaçları yazılı liste vardı… Alışveriş yaptığım

    Gece yine evlerimiz tarandı… Sabah, uykusuz, bitkin bir halde okula gittim. Okul, kiraladığım ev gibi depremden kalma barakaydı. Akşam sıkılan kurşunlardan nasibini

    Hafta sonuydu. Öğretmen arkadaşlarla Hükümet konağının karşısındaki markete gittik. Market sahibi Hüseyin: — Marketin önündeki kürsülere oturun, birer çay ısmarlayayım, dedi. Birbirimize

                Her köyde, her beldede, her ilçede ve her ilde bir veya birkaç deli denen zihinsel özürlü insanlarımız vardır… Köyün delisi,

                Ağustos sıcağında bir işim için Diyarbakır’a gitmek zorunda kaldım. Diyarbakır’da cehennem sıcağı dedikleri sıcaklar yaşanıyordu. İnsanlar mecbur kalmadıkça sokağa çıkmıyorlardı. Bir